BUGÜNÜN HİSLERİ

Müziğin içinde kaybolarak yazdığım zamanlara döndüm, biliyor musun
Bilmek istemesen de sende kendimi gördüğüm yanılgısını alıyorsun
Kenara koy, sana ait bir yerde dursun diyorum fakat sen istiyorsun ki bir yerde kaybolsun
Terk etsin beni, kahrolsun
Ne olursa olsun, o defterin sayfaları gibi koptu içimden ve nereye gitti bilmiyorsun
Bilmek için uğraşmıyorum ki duyduklarım acı veren nameler olsun
Gözümde öyle bir şeysin zamanını hatırlamadığım, hatta o an anlamadığım kadar kederli duruyorsun
Neden diye sormak dahi keyfiyetimden veriyor sanıyorsun
Zannediyorsun hayatın kendinde olanları yetecek bir kaba sığdırmak için
Karşında dev bir ayna duruyor
Belki özlediğin zamanı hatırlatıyordur sana
Tohumlar büyür çiçek açar, ben ölürüm sonra
Bilmek isterdim ama şunu hatırla
Nedensiz kaybolan istekleri yarattığım sıra özlem doluyor tabağıma
Ardından kayboluyorsun
Hayatımdan defoluyorsun belki
Üzmemek için çabalıyorsun
Çıldırdığım zamanı unutarak içinde boğulmam adına bırakıyorsun
Uyuyorsun rahata kavuşarak
Senin rahatına zehir ekmek için doğduğumu unutuyorsun
Yumuşak bir mecra, tatlı bir surat mı hak ediyorsun
Son derece haklısın, diretiyorsun
Oysa tartışmak değil sessizce gitmeyi yeğliyorsun
Bunu hak ediyorum, son sürat ayrılıyorsun
Değmez ya da değer, bilmiyorsun
Bu kez de benden uzak sana yakın,
Duyduğun her namede benim adım
Fakat umursamıyorsun
Ne denir, umursadığını gösterdiğin kadar önemsemiş olsaydım o zamanlar
Göklere çıkarır orada yaşatırdı beni bu gurur ve hatıralar
Yanımda değilken özleyip ellerine geçince terk etmek kadar adice yapılan ne var
Sormak, hançeri onlarca kez bedenime saplar
Kolaydan kolay her şeyi burada saklar
Tuhaf, onunla yaşamak tereddütlerini besler ki her gün içinde yaşar
Oysa benim için açıklık, bulunmaz bir nimet fırsatı sağlar
Sende görmemiş olsam da duyduğum lezzet pahasına arkalara gizler onu
Fakat şimdi vaktim harcanamayacak kadar dolu
Anlıyorum, içinde bulunduğun durum zor
Hatta mağdur, denizinde korlar yüzüyor
Alışkanlık buna çıkarıyor
Demek ki kendinden ayrılıp ufacık zorda sana koşuyor
Bahsetmek içinden geliyor sana,
Bazen arzuluyor bazen kabı taşıyor
Biliyorsun, söylemedikçe sıkıntılar boyunu aşıyor
Öyle farklıyız ki birbirini istemesine rağmen taşlayan
Üzmeyecek dahası
Bundan böyle dönen her devran
Sıralarda hayatın perdeleri var
İster yırtık ister paramparça duran
Önemini görmüyorum
Önemli hissettiğim her an yanımda olmanı istiyorum buna rağmen
Sıkılıyorum bazen
Olmayacak hissine kapılıyorum
Hayatımı idame ettiriyorum ve bilmeni istiyorum
Tuhaf bir bağlılık hatta sağlıksız duran bir his besliyorum
Fazla geliyor değil mi
Üstelik bu kadar açık oluyorum
Dengesizleştiren her madde aslında içinde taşıdığın halde
Suçlu hissettirmek için yaptığın bunca hamle
İşe yaramıyor bende
Sonsuz çare, sonsuz pencere var önümde
Vazgeçmek kolay peki ya zor olan ne
Kaderimle yüzleşmek, hoyrat benliğini son kez gözlerime değsin diye büyütmek
Kurtarmak için gelecek,
Verdiğim kozları süpürecek kadar büyük mü nefretin
Bu duyduğun öfke değilse ne
Sen bilirsin, son kez diyebilirsin
Bu defa gelip sarsıntılar içinde koyabilirsin
Ancak peşinde olduğunu gizleyemeyeceksin
Yalanlar, dolanlar ve güzelliğin kapandığı yüzüne övgüler işitemeyeceksin
Sen,
Kime ihtiyacın varsa ona gideceksin
Tabii kendinden ödün vermeyeceksin
Yanılan ben olacağım, sen doğruyu keşfedeceksin
Oyun oynamaya devam,
Fakat oyuncuları seçemeyeceksin
Biliyorsun
Güzel olan, hak ettiğine inandığın hiçbir şeyi bir daha söyletemeyeceksin
Bendeki yeri bulmak, aklından geçeni duymak için ısrar eden insanı göremeyeceksin
İster kız ister söv,
Suçluyu bilemeyeceksin
Burada doğru olan bir şey varsa sevginin temeller üzerine kurulu olduğu,
Onu inşa edecek gücün insanlarda olup olmadığı ve tek bir bahaneyle yıkılıyor olması, göreceksin.
Sende gördüğüm sevgiden çok, sağlıksız tonla hareket
Bana baktığında yaşadığın ikilemlerin altında kalıyor
Aslını istersen yaşamak bir manyaklık
Senin yanında hepsi saf kalıyor
İyi olduğunu düşünmek ne getiriyor
Üzerine eklediği sancılar ruhundaki sallantının yanında az,
Nasıl biri olduğunu iyi bilsem de bir daha sorgulatıyor
Depresif, yalnız kendi hayatı sırtlamak için doğdu sanıyor
Bunu bilerek gittiğim yolu saçmalıkla kapatıyor
Neyse ne
Gereksiz her şeyi hayatına toplamış bir halin var
Onlarla ne işim olabilir zaten
Tutamamanın sebebi bundan
Özlediğim gerçeği duruyor hala
Almak istediğin zaman
Her nasılsa ve ne zaman
Düşünmüyorum
Açıldığın değil değiştiğini sandığın zaman
Yani hiçbir zaman
Sana kapım açık olmaz, kilitlerim her zaman
Yerini biliyorsun açacak şeyin
Önemini sayıklayamam
Bağımlılık gibi ama hatırlayamam
Ne olursa olsun gel diyemem
Ruhundaki dengesizliği nötrleyecek,
Seni düzeltebilecek tamirci çırağın olamam.
Affetme,
Zaten akıllanamam
Eğer buna tav oluyorsan bil ki ağlayamam
Aklına kurulamam gece yarısında
Ağırlayamam aklımın sofrasında
Fakat istersen
Yine de yokla
Sigaranın dumanında geceyi aydınlatan bir mana aramak zor geliyor
Ve aklım hep oralarda
Gözünde farklı yerdeyim nasıl olsa
Öyle kalması iyi deyip övüneyim ölene değin
Huzurlu kalayım hayatım darmadağın da olsa
Sevgiler çiçeğim
Kıyan sen de olsa

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir