DÖNÜŞÜM ÇİÇEĞİ

Bir çeşit melankoliydi o zamanlar,  

Gözlerine takılan herkesi bendeki siyahlığa boyuyordu 

Bir bak, yıllarca azalan oydu 

Bedenim suçlu bir makineydi fakat bundan haberi yoktu 

Deneme tahtaları önünde eğiliyordu,

İyi hissetmek için yapmadığın şey kalmadı diyerek

Yaşları bıraktığım güne dönecek olursak,

İçimden gelmiyor yad etmek 

Gecenin zifiri, içkine dökülen zehirleri tatmak

Belki ruhunu dönüştüren gericileri atmak

Düşünmekten doğar her şey,  

Öyleyse tehlikeli virajları dönmeden uyurum bu sefer 

Aklımdan geçmediği anı kollarım 

Özel bir tane dilerim kendim için 

Kendimi bildim bileli en yukarısı neresi görmek için 

Karışık her şeyi daha dolambaç ederim 

Umut doğar ardından

Sebebi kendimi kandırmak için

Konuşmak yapmakta en aciz olduğun fiil, 

Bense ulaşamadığın bedenin temsiliyim

Batan kayık değil

Irgalamaz beni,

Yüz çevirebilirim

Doldurduğun tablalar servet olacak, bilmelisin

Haberin yokken ne çok beslendiğimi sunuyorum,

Dönmeyecek misin?


Değer verdin oysa hafife alan bendim

Bir süre farkında olmamanın keyfine vardım

İzin almayan birileri büyüyordu içimde

“Gittikçe büyüyen yükleri kendin yarattığının farkındasın.” 

Saygıdeğer dert perilerini davet ettiğim gece sofrayı sen hazırladın

Bir kaşık almamı isteyecek güçleri yoktu 

O değnek bedenimde süzülürken hayatın cilvelerini tattım

Fark ettim, yıktığım her şeyi başında ben yaptım

Yeni birine rastlayana dek tükeniyordu gerçeklerim

Artık tek bir yöne sahip değilim

Son günmüş gibi yaşamayı şiar edinen birine dönüştürüyor hayat

İşte bu pahasına sürüyor değişimim

İçimde olanları iplemekten yoruluyorum

Dilediğim renge boyama keyfiyetini bana bırakmıyor dünyam

Yine de benim oluşuyla övünüyorum

Yerini dolduran şeylere rastlayınca unutuyor 

Çekip gidince eksikliğini duyuyorum

Şeytanla iş birliği, bir çeşit oyun gibi 

Dersleri kendine sakla diye ders veriyor,

Gerçek sıfatını bilmiyormuşum gibi

Yaralar, yapmadığım zannettiğin her şeyle zamanın dehlizine karışıyor

Unut diyen varlığımı dinliyorum,

Yaramazlığım erteleniyor

Bu seslerin sahibi benden daha deli, biliyorum

Yaşanabilecekleri ancak yaşadığımız zamana öteliyorum

Ötesini ne bekleyecek gücüm ne zamanım var

Sonuçta kendin için yaşıyorsun

Söylesene isteğinin dışına çıkaramadıkları,

Ödün vermediğin yerde mutlu musun?

Sonunda küpüme zarar bu sirkeyi döküyordum

Başka yere süren neydi,

İyi hissetmek için başvurduğum?

Sürünenin sen olduğu kadar açık bir hayattı arzuladığım

Çok mu şey istiyordum?

Değişemeyecek yegane şeyi keşfettim 

Sona varana dek anı yaşayacak, kötü duyguları atacak kadere sahiptim

Komik,

Yaralarımdan ders almak değil eğlenmekti isteğim

Başıma patlayan bininci kabak olduğunda değişecektim

Seni temin ederim

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir